Σκέψεις για την εκπαίδευση… χωρίς βιβλιογραφία!

Οι συζητήσεις με συναδέλφους και γενικότερα ανθρώπους με μεγάλη πείρα περί τα εκπαιδευτικά είναι πάντα χρήσιμες και διαφωτιστικές. Κι αυτό γιατί -εφόσον διαλέξαμε να είμαστε δάσκαλοι- το εκπαιδευτικό έργο ανεξαρτήτως βαθμίδας έχει από τη φύση του τεράστιες απαιτήσεις που απορρέουν από το ανεξάντλητο και διαρκώς διευρυνόμενο περιβάλλον τόσο της γνώσης καθαυτής, όσο και των μεθόδων για την προσέγγιση και κατάκτησή της.

Η Παιδαγωγική και η Διδακτική, επιστήμες συμπληρωματικές μεταξύ τους και ταυτόχρονα εργαλειοθήκες για τη βελτιστοποίηση του δύσκολου εκπαιδευτικού έργου, εξελίσσονται διαρκώς και επιχειρούν με τα πορίσματά τους να απαντήσουν στα ερωτήματα που ανακύπτουν, ή -καλύτερα- σε εκείνο το ένα ερώτημα/αίτημα που θέτει ο Καζαντζάκης στη “Νέα Παιδαγωγική”: “κάμε τον άνθρωπο…”. Και επειδή μάλλον θυμάστε και την απάντηση του Δασκάλου “έχω εδώ το εργαλείο που κάνει τους ανθρώπους”, επέλεξα -με αφορμή που δόθηκε από φίλη πανεπιστημιακό και καλή Δασκάλα- να μιλήσω αφενός για εργαλεία, αφετέρου να καταθέσω σκέψεις και προτάσεις για μοντέλα Διδακτικής χωρίς όνομα απαραίτητα, αλλά σίγουρα με ταυτότητα και στόχο. Κι όλα αυτά, για όλους εσάς που ρωτάτε, χωρίς καμιά βιβλιογραφία, όχι γιατί σνομπάρω το επιστημονικό μέρος, αλλά γιατί νομίζω πως αν ο δάσκαλος δεν ξέρει τη δουλειά πρέπει απλά να «κάθεται στο σπίτι του»…

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σκέψεις για την εκπαίδευση… χωρίς βιβλιογραφία!»

Περί εκπαιδευτικών… (και) συστημάτων!

«Η δική μας δεν το θέλει»…«η δική μας το θέλει αλλιώς…», ή και με ερώτηση «Κυρία, το θέλετε;». Μην παρεξηγηθώ. Δεν υπάρχει σεξουαλικό υπονοούμενο και σίγουρα δεν αφορά μόνο την Κυρία, αλλά εξίσου και τον Κύριο. Για την ακρίβεια, τον Δάσκαλο, ο οποίος ρωτιέται αν «το θέλει» και καλείται να απαντήσει. Και με τον τρόπο αυτό ο μαθητής δεν μαθαίνει ποτέ τι σημαίνει εκφώνηση, είναι όμως «καλό παιδί», παίρνει τον βαθμό του, βραβεία, επαίνους… Βέβαια, νομίζω ότι αξίζει να το εξετάσουμε στα πλαίσια της δευτεροβάθμιας το φαινόμενο αυτό του Κυρίου και της Κυρίας που απαντούν με πάθος «το θέλω…», γιατί εκεί αρχίζουμε να απαιτούμε περισσότερα από το παιδί και (του) μιλάμε για τα νέα συστήματα που θα είναι καλύτερα από τα παλιά, κι αυτά όλο έρχονται και παρέρχονται και περιμένουμε τα άλλα… τα πιο περισσότερο καλυτερότερα… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περί εκπαιδευτικών… (και) συστημάτων!»